Eerste vermelding van Bütgenbach in de 9 de eeuw onder de Karolingers.Rond 1200 behoorde het gebied rond Bütgenbach tot het leenbezit van de graaf van Luxemburg en het kwam in 1214 onder de hertog van Limburg, die trouwde met de gravin van Luxemburg. Deze hertog liet in 1237 de burcht van Bütgenbach bouwen.
Via erfenis ging het hof rond 1265 over naar het huis Falkenburg
1461: Eerste vermelding van ”Wivertz”, ”Wiverhus”, Weywertz.
In 1689 werd de burcht vernietigd door de troepen van de Franse koning Lodewijk XIV.
In 1795 werd het hofgebied van Bütgenbach met het hele hertogdom Luxemburg door de Fransen geannexeerd en de burcht werd definitief vernietigd. Het gebied van de huidige gemeente ging op in het Département de l’Ourthe en een klein deel ervan in het Département de la Roer.
Tijdens het Congres van Wenen in 1815 werd de regio gevoegd bij het koninkrijk Pruisen. In deze periode werd er bij Elsenborn een terrein voor legermanoeuvres aangelegd.
Na de eerste wereldoorlog kwamen de gemeenten door het Verdrag van Versailles toe aan het koninkrijk België.
Tijdens de tweede wereldoorlog, 1940 – 1945, werd het gebied Bütgenbach samen met Eupen-Malmedy door het Duitse rijk geannexeerd.
1945: terugkeer bij België.
